Şebinkarahisar Kalesi

Tarihçe

Kalenin ne zaman ve kimler tarafından kurulduğu kesin olarak bilinmiyor; Pers, Pontus ve Roma dönemlerinde kullanıldığı biliniyor. Bizans tarihçisi Prokopios'a göre Romalı komutan Pompeius, zaten eski bir yapı olan kaleyi MÖ 65'te ele geçirdi ve şehrin adını Koloneia yaptı. Kalede bulunan 9. ya da 10. yüzyıla ait Grekçe bir yazıt, burasının antik Koloneia olduğunu doğruluyor.

Bizans döneminde onarılan kale, 11. yüzyılda Danişmendli ve Mengücekli beylerinin fethiyle Türk hâkimiyetine girdi. Mengücek hükümdarı Fahrettin Behramşah'ın 1184'te yaptırdığı ilavelerle bugünkü görünümünü büyük ölçüde kazandı. Ardından Anadolu Selçukluları, İlhanlılar, Eretnalılar, Kadı Burhaneddin, Karakoyunlular ve Akkoyunlular geldi; 1473'teki Otlukbeli Savaşı'ndan sonra kale Osmanlı topraklarına katıldı.

Dış kale ve iç kale

Dış kalenin kapısına, bugün de kullanılan kayaya oyulmuş basamaklarla çıkılır. Kapı, yarım daire planlı iki kule arasına yerleştirilmiştir. Kuzeybatı ucundaki oval burç halk arasında "Kızlar Kalesi" diye anılır. Dış kalede farklı büyüklükte, kayaya oyulmuş su sarnıçları bulunur; en büyüğünün adı "Kırk Badal"dır.

İç kale, sekizgen planlı bir kule ile onu çevreleyen dikdörtgen bir avludan oluşur. Kuzeybatı köşedeki dört katlı kule yaklaşık 27 metre yüksekliğindedir; kırk iki basamaklı bir merdivenle mazgallara çıkılır. Kulenin hemen güneyinde, kayaya oyulmuş 8 metre derinliğinde bir sarnıç vardır.

Evliya Çelebi'nin gözünden

1647'de kaleyi gören Evliya Çelebi, onu göğe uzanan bir dağın tepesinde, uzaktan bakınca direksiz bir gemiyi andıran yedi köşeli bir kale olarak anlatır. Seyyahın kaydına göre o yıllarda kalenin içinde yetmiş kadar ev ve bir cami bulunuyordu.

Bugün

Kale içindeki yapılar 20. yüzyılın başındaki olaylarda ve 1939 Erzincan depreminde büyük zarar gördü. Kale en son 2003'te onarıldı. Kayaya oyulmuş basamaklar nedeniyle rahat ayakkabıyla çıkmanızı öneririz.

Kaynak: Vikipedi, Şebinkarahisar Kalesi ve Şebinkarahisar maddeleri.